Stowarzyszenie Miłośników Dębowca i Okolicy

Copyright ©                                                                    
 
 
 

Gwardia Dębowiecka

         Najpełniejsze opracowanie dziejów Gwardii Narodowej w Dębowcu, zwanej Gwardią Dębowiecką dokonane zostało przez związanego z Dębowcem rodzinne inż. arch. Andrzeja Masteja. Tekst tego opracowania opublikowany został w III tomie wydawanego przez Stowarzyszenie Miłośników Jasła i Regionu Jasielskiego Roczniku Jasielskim z 1990r.

Oto  jego treść.
 
                                                    

         Zawarty  in fine  artykułu żal autora nie jest już aktualny.

Z okazji obchodów rocznicowych w 1999r., 650. rocznicy nadania Dębowcowi  praw miejskich, powstała w kręgu Stowarzyszenia Miłośników Dębowca i Okolicy inicjatywa reaktywowania Gwardii. Trudu tego podjął się ówczesny proboszcz dębowiecki ks. Zbigniew Jan Czuchra MS. Dzięki jego staraniom a także dzięki ofiarności mieszkańców Dębowca, rodaków dębowieckich oraz dotacjom Starostwa Powiatowego i Marszałka Województwa Podkarpackiego zakupiono nowe mundury dla  gwardzistów które  wykonane został w Jaśle i w Krakowie.

W pierwszym dniu uroczystości jubileuszowych 14.08.1999r. w obecności ordynariusza rzeszowskiego J.E. ks. bpa Kazimierza Górnego gwardziści złożyli przyrzeczenie. Po 60 latach Gwardia Narodowa w Dębowcu na nowo zaistniała wśród miejscowej społeczności. Od tego dnia nieprzerwanie uczestniczy we wszystkich ważniejszych uroczystościach kościelnych a także uroczystościach państwowych. Pełni straż u Bożego Grobu. Jest zapraszana  do udziału w takich uroczystościach także poza Dębowiec – do Jasła i Rzeszowa. Stała  łącznikiem pomiędzy „dawnymi i nowymi czasy”, chlubą  i wizytówką społeczności  dębowieckiej.

         Na czele reaktywowanej Gwardii stanął jej twórca ks. Z.J. Czuchra a  zastępcą i rotmistrzem – Józef Mastej. Obowiązki rotmistrza pełni do chwili obecnej. Skład osobowy Gwardii ulegał zmianie. Z pierwotnej liczby 20 gwardzistów obecnie czynnych jest 15.

         Osobnej uwagi wymaga sztandar gwardyjski a szczególnie widniejący na nim orzeł. Jego historia sięga ok. 1848r.  Haftowany suto srebrnym bajorkiem, prawdopodobnie w miejscowym dworze lub w którymś z domów mieszczańskich,  kilkakrotnie ukrywany i odnajdywany w zakamarkach Mikołajka i miejscowej świątyni, ponownie  na sztandar trafił jeszcze przed odnowieniem Gwardii. Jego renowacji po 1973r. dokonała Felicja Dąbrowska a po naszyciu na chorągiew kościelną, z wizerunkiem Matki Boskiej Częstochowskiej na rewersie, poświęcony został uroczyście przez proboszcza ks. Edwarda  Cieślę. Chorągiew  przechowywana była w kościele parafialnym  i noszona w procesjach.  Od 1999r. chorągiew ta na nowo stała się symbolem Gwardii Dębowieckiej.

Stan orła, narażonego na różne niekorzystne warunki atmosferyczne jak i  z  powodu sposobu jego przechowywania pogarszał się, srebrna nić zaczęła się pruć i pokrywać nalotem i brudem.

         Przed kolejną uroczystością rocznicową, w 2009r. staraniem Stowarzyszenia Miłośników Dębowca i Okolicy i przy wsparciu wójta Gminy Dębowiec orzeł został poddany gruntownej fachowej renowacji dotyczącej tak usunięcia przeróbek, czyszczenia jak i usunięcia   ubytków. Praca ta wykonana została przez pracownię konserwacji tkaniny Barbary Kalfas w Krakowie. Orzeł odzyskał nie tylko dawny blask ale i pierwotny wygląd. Odnowiony orzeł nie wrócił już jednak na sztandar. Jego wartość historyczna oraz zalecenia konserwatorskie skutkowały umieszczeniem go w gablocie  i wyeksponowaniem w budynku Urzędu Gminy. Gwardia zaś w dniu 15.08.2009r. otrzymała nowy sztandar, na którym znalazła się wierna replika dotychczasowego orła  wśród zawołania Bóg – Honor – Ojczyzna z jednej strony i z herbem Dębowca oraz nazwą Gwardii z datami powstania i reaktywacji z drugiej strony. Sztandar wykonała pracownia hafciarska w Dębicy. Także ten sztandar jest przechowywany w budynku Urzędu Gminy.

 

-

Numer: z

Wspierane przez Hosting o12.pl