Stowarzyszenie Miłośników Dębowca i Okolicy

Copyright ©                                                                    

Jerzy Wiśniewski ps. „Delfin” nie żyje

         26 kwietnia  w Krakowie zmarł  w wieku blisko 92 lat Jerzy Wiśniewski. Był ostatnim  z dzieci Aleksandra Wiśniewskiego i Józefy z Marków. Urodził się w Dębowcu 18.08.1921r. Tu ukończył szkołę podstawową. Dalszą naukę kontynuował w szkole średniej w Jaśle oraz w Poznaniu. Następnie trafił do  Korpusu Kadetów  nr 2 im. Marszałka Rydza – Śmigłego w Rawiczu, gdzie złożył egzamin dojrzałości. Wybuch II wojny zastał go w rodzinnym Dębowcu. Tu wraz z ojcem, kierownikiem  miejscowej szkoły i  inicjatorem tajnego nauczania, uczestniczył w konspiracji; brał udział w akcji przerzutowej na Węgry. Kiedy w lipcu 1940r. w Dębowcu gestapo  wśród grupy inteligentów aresztowało również jego ojca, ukrywał się. W tym czasie nawiązał pierwsze kontakty  ze ZWZ, a po powrocie do Dębowca w styczniu 1941r.  włączył się w działalność AK, najpierw w Placówce „Osa” w Osieku, a następnie w Placówce „Derkacz” w Dębowcu.  Po ukończeniu konspiracyjnie podchorążówki został dowódcą tej placówki. Do października 1944r. uczestniczył w okresie akcji „Burza” w walkach w oddziale  partyzanckim por. „Hrycia” na terenie Beskidu Niskiego. Po rozwiązaniu oddziału  prowadził działalność dywersyjną na tyłach armii wroga. W marcu 1945r.  powołany został do wojska i skierowany do Oficerskiej Szkoły Artylerii w Toruniu. Kiedy odmówił pozostania w służbie zawodowej,  został aresztowany i skierowany do karnej kompanii w Działdowie, gdzie przebywał do 1946r. Po zdemobilizowaniu podjął studia  na Akademii Ekonomicznej i równolegle na Politechnice Warszawskiej. Przez 35 lat, do przejścia na emeryturę w 1992r., pracował na różnych stanowiskach  w krakowskim Biurze Studiów  i Projektowania Budownictwa Wiejskiego. W latach 1952 – 1955 był  zatrzymywany i przesłuchiwany przez UB w Krakowie i Rzeszowie. Od 1980r. był członkiem Solidarności. Czynnie uczestniczył  w działalności Związku Inwalidów Wojennych i Wojskowych, Związku Kadetów II Rzeczypospolitej oraz Światowego Związku Żołnierzy AK. Został awansowany do stopnia podporucznika. Był odznaczony Krzyżem Partyzanckim, Medalem  Wojska, Krzyżem AK, Odznaką  Pamiątkową „Akcji Burza” i Odznaka Weterana Walki o Niepodległość.

               Przez wiele lat poszukiwał  śladów swojego brata por. Zdzisława Antoniego Wiśniewskiego, zawodowego żołnierza Wojska Polskiego w 1939r.  Kiedy okazało się, że zginął w Katyniu, bez wahania uczestniczył  w  1989r. w wyprawie  na  tamtejszy cmentarz oraz do Kozielska, gdzie brat był więziony. Pamięć brata, podobnie jak zamordowanego w Auschwitz ojca,  pieczołowicie kultywował . 

           Do końca swoich dni żywo interesował się sprawami Dębowca, gdzie do domu rodzinnego wracał w każdy wolny czas. Jego krakowskie mieszkanie pełne  było pamiątek rodzinnych.  Dzięki Jego życzliwości Stowarzyszenie posiada bogate zbiory dotyczące  rodziny Wiśniewskich, niezwykle zasłużonej dla dębowieckiej społeczności. Przekazał Stowarzyszeniu swoje wspomnienia z okresu działalności partyzanckiej oraz z okresu  szkolenia w podchorążówce. 

              Odszedł człowiek nietuzinkowy, o prawym charakterze , gorący patriota. Jego życie i czyny godne są pamięci.



 

        

Wspierane przez Hosting o12.pl